Psycholog

Jednym z pierwszych, a zarazem trudnych momentów w życiu Przedszkolaka, jest przyjście do przedszkola i związana z nim adaptacja.
Dla wielu dzieci, zwłaszcza tych 3-, 4-letnich jest to bardzo trudne doświadczenie, któremu towarzyszy ogromne przeżycie. Jeżeli cokolwiek niepokoi Państwa jako Rodziców zapraszam na konsultacje.
Psycholog Elżbieta Orzeł-Pociecha
Poniedziałek: 7.00- 10.30
Środa: 7.00- 13.30

Rola i zadania psychologa w przedszkolu*

*Artykuł Pani Renaty Uliszewskiej, psychologa i logopedy w integracyjnym Przedszkolu Montessori „Mały Odkrywaca” ukazał się w „Uśmiechu Rodziców”. Redaktor Naczelny: Eliza Dołęcka.

W ogólnym stwierdzeniu, pracę psychologa przedszkolnego można ująć, jako otaczanie opieką psychologiczną wszystkich dzieci, uczęszczających do przedszkola.
Jednym z pierwszych, a zarazem trudnych momentów w życiu Przedszkolaka, jest przyjście do przedszkola i związana z nim adaptacja. Dla wielu dzieci, zwłaszcza tych 3-, 4-letnich jest to bardzo trudne doświadczenie, któremu towarzyszy ogromne przeżycie. Każde z dzieci inaczej reaguje na nową rzeczywistość, jaką jest przedszkole. Na każde dziecko oddziałuje duża ilość silnych bodźców. Zasady panujące w przedszkolu różnią się od wymogów domowych. W przedszkolu nauczyciel opiekuje się cała grupą dzieci, a nie tylko jednym dzieckiem. Zabawki są wspólne i trzeba się nimi dzielić. Jedzenie przedszkolne różni się także od tego, które mama gotuje w domu. Nie w pełni dojrzałe i ukształtowane mechanizmy adaptacyjne zwłaszcza trzylatków sprawiają, że dzieci źle znoszą rozłąkę z rodzicami, trudno jest się im przystosować i przyzwyczaić do nowego otoczenia. Przekraczanie progu przedszkolnego przez dziecko zwłaszcza trzyletnie to również trudny moment w życiu rodziców. Wiąże się to z tym, że wielu rodziców nie zna organizacji życia przedszkolnego, przeżywa wiele obaw dotyczących tego, czy ich dziecko nie będzie płakało, czy jest na tyle samodzielne, żeby poradzić sobie z czynnościami samoobsługowymi, czy nauczycielki odpowiednio zajmą się ich dzieckiem, czy dziecko szybko zaakceptuje grupę i przyzwyczai się do niej. W tym momencie pomoc psychologa przedszkolnego jest nieoceniona. W bezpośrednim kontakcie psycholog pomaga zarówno dzieciom, jak i ich rodzicom możliwie szybko i łagodnie przejść przez trudny okres związany z przystosowaniem się do nowego otoczenia. Psycholog przedszkolny organizuje dla rodziców spotkania, poświęcone temu o czym powinni wiedzieć i pamiętać jako rodzice, aby moment kiedy dziecko staje się przedszkolakiem był w możliwie najmniejszym stopniu odczuwany przez samo dziecko i zarazem rodziców.

Do innych zadań psychologa przedszkolnego należy:
· rozpoznawanie możliwości i potrzeb dziecka oraz umożliwienie ich zaspokojenia;
· prowadzenie obserwacji dzieci, dotyczącej oceny funkcjonowania różnych sfer podlegających rozwojowi
· prowadzenie działań diagnostycznych, dotyczących możliwości psychofizycznych dzieci
· konstruowanie samodzielnych – lub przy współudziale pedagoga – opinii psychologicznych, opinii psychologiczno-pedagogicznych na temat zaobserwowanego funkcjonowania dziecka
· wspieranie mocnych stron dziecka
· współpraca z nauczycielami w celu minimalizowania skutków zakłóceń i/lub zaburzeń rozwojowych występujących u dzieci
· współpraca z nauczycielami w celu minimalizowania zaburzeń zachowania przedszkolaków,
· współpraca z nauczycielami w celu inicjowania różnych form pomocy wychowawczej
· wspieranie nauczycieli i rodziców w rozwiązywaniu problemów wychowawczych
· w przypadku dzieci sześcioletnich badanie gotowości dziecka do rozpoczęcia nauki – badanie dojrzałości szkolnej
· prowadzenie edukacji prozdrowotnej i promocji zdrowia wśród dzieci, rodziców, nauczycieli
· współpraca z rodzicami, prowadzenie doradztwa oraz warsztatów psychologicznych dla rodziców
· prowadzenie warsztatów psychologicznych dla nauczycieli

Kiedy trzeba, a kiedy można zgłosić się do psychologa?

Rodzice dziecka powinni zgłaszać się do psychologa nie tylko wtedy, gdy problem, z którym się borykają, jest już bardzo złożony, ale zawsze wtedy, gdy zaobserwują w funkcjonowaniu swojego dziecka niepokojące symptomy przejawiające się w sferze wychowawczej, funkcjonowania ruchowego, emocjonalnego, społecznego, intelektualnego, komunikacji językowej (w mowie), w relacji w rodzinie, w zachowaniach agresywnych. Rodzice, czy opiekunowie nie powinni czekać zbyt długo w nadziei, że sytuacja ulegnie poprawie i problem sam się naprawi, tylko muszą działać szybko i zdecydowanie, gdyż zawsze dużo szybciej i bardziej skutecznie pracuje się nawet z najtrudniejszymi problemami, które nie miały możliwości utrwalenia się w czasie. Idąc na wczesną konsultację do psychologa mamy możliwość dowiedzenia się, czy konkretny problem, z którym się zwracamy jest na przykład związany z rozwojem dziecka, czy też dotyczy już patologii.